نسیم

دخترزیبایی با مادربزرگش وارد مغازه لباس فروشی میشه و از فروشنده می پرسه آقا این مانتو چنده؟

 فروشنده میگه: ده بوسه! دخترجواب میده: قبول!!  من این رو میبرم مادربزرگم حساب میکنه!

نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه هفدهم تیر 1388 ساعت 19:46 موضوع | لینک ثابت

با عرض سلام و ادب خدمت تمام دوستای مجازی و واقعی

غرض از گذاشتن این پست انجام یه کار خیره که می تونید توضیحات کامل را از زبان خود بانی خیر در اینجا بخوانید.

پس نوشت : دوستان ، اگر مایل بودید به دوستاتون هم بگید.

نوشته شده توسط مریم در جمعه دوازدهم تیر 1388 ساعت 19:41 موضوع | لینک ثابت

قرن هاست که بشر درگیر جنگ و منازعات مسلحانه است و شاید آرزوی یک صلح فراگیر جهانی هرگز دست یافتنی نباشد; زیرا سرنوشت بشر با جنگ رقم خورده است. همواره افرادی در جنگ ها کشته شده اند ، آسیب دیده اند ، پناهنده شده اند و به اشکال مختلف مورد آزار قرار گرفته اند، اما یکی از واقعیات تاسف بار قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم در کنار همه دستاوردهای عظیم بشری ، وجود تعداد زیادی سربازان کوچک یا همان " کودکان سرباز "است  ; کودکانی که می آموزند چگونه آدم بکشند تا خود و خانواده شان را از مهلکه مرگ نجات دهند . این کودکان یا از سوی دولت ها به حرفه جنگیدن سوق داده ، یا از طرف احزاب و شبه نظامیان به جنگ و آدم کشی موظف می شوند. استفاده نظامی از کودکان به سه شکل صورت می گیرد : اولین شکل ، به کارگیری به عنوان کودک سرباز ، دومین شکل ؛ استفاده ازآنها در فعالیت های پشتیبانی مانند نگهبانی ، جاسوسی و بردگی جنسی و سومین شکل آن نیز استفاده ازکودکان برای تبلیغات در جنگ است . از کودکان سرباز به عنوان دیده بان ، پیام رسان و حتی سپر انسانی نیز استفاده  می شود ، اما تکان دهنده ترین شیوه سربازی کودکان زمانی است که احتیاج به قربانی پیدا می شود و کوکان به خط مقدم فرستاده می شوند. در این وضعیت ،آنان قربانی می شوند تا جنگ سالاران ، تاکتیک های نظامی را پیاده کنند .

در کنار این شرایط مرگبار که پسران مجبور می شوند فنون رزم یا عبور از میدان مین را بیاموزند، وضع دختران سرباز هم دهشتناک تر است و آنها درکنار ایفای نقش سربازی ، مورد تعرض نیز واقع می شوند . گفته می شود 33 درصد از 300 هزار کودکانی را که درحال حاضر در نقاط مختلف جهان به عنوان کودک سرباز مشغول فعالیتند ، دختران تشکیل می دهند .

 آفریقا ، آمریکای لاتین و آسیا بیشترین کودکان سرباز را در خود جای داده اند . بر اساس آمار سازمان عفو بین الملل ، 200 هزار کودک سرباز در قاره آفریقا وجود دارند که تمرکز آنها بیشتر در کشورهای لیبریا ، جمهوری دموکراتیک کنگو ، رواندا ، بروندی ،سیرالئون ، سومالی و سودان است . در آسیا نیز در کشورهای نپال ، هند، سریلانکا ، ببرهای تامیل ، بیشترین استفاده  را از کودکان برای پیشبرد جنگ خود به عمل می آورند . در آمریکای لاتین نیز بیشترین کودکان سرباز را کلمبیا در خود جای داده است ، به ظوری که 14 هزار کودک ،پای ثابت جنگهای مافیا و شبه نظامیان از جمله گروه شورشی       " فارک " هستند . شبه نظامیان کلمبیایی ، دختران و پسران نوجوان را جذب می کنند و به آنها آموزش نزاع و کشتار می دهند . دولت این کشور با تزفندی دیگر ، به هر کودکی که برایش جاسوسی  کند ، پنج دلار پول می دهد . در حقیقت کودکان در این کشورها یاد می گیرند که چگونه باید سلاح به دست گیرند و مستقیم به سمت دیگر انسان ها شلیک کنند تا خود زنده بمانند . این سرنوشت محتوم همه کوک سربازان است ; کودکانی که حتی با واژه ای به نام " دشمن " غریبه اند .

به چه کسی کودک سرباز گفته می شود

در این مورد تعریف مشخصی و جود ندارد . کشورهای فعال در این زمینه معتقدند کودک سرباز به کسی گفته می شود که در سن زیر 18 سال به عضویت سازمانی درآید که وابسته به ارتش ، نیروهای شبه نظامی یا احزاب سیاسی باشد ، خواه این گروهها درگیر جنگ باشند یا نباشند . کودک سربازان می توانند نقش های متعددی ایفا کنند ، از جمله شرکت در جنگ و درگیری ، کاشتن مین و مواد منفجره ، جاسوسی ، تهیه آذوقه و مهمات ، آشپزی و خدمات خانگی و در نهایت سوء استفاده جنسی .

در دهه 1970 پیمان هایی برای ممنوعیت استفاده از کودکان در جنگ تصویب شد . با این وجود ، گزارش های " گروه بین المللی توقف سربازی کودکان " حکایت از استفاده  گسترده از کودکان در جنگ ها دارد .

تاثیرات اجتماعی

کودکان در جنگ های مسلحانه نه تنها کشته و زخمی می شوند ، بلکه از ساختارهای اجتماعی متمایز کننده خوب و بد نیز محروم خواهند شد . کودکان سرباز از نعمت داشتن خانواده ، مدرسه ، سیستم های بهداشتی و نهادهای مذهبی که تامین کننده رهنمودهای اخلاقی هستند ، محرومند . واقعیت این است که کودکان همیشه به کسانی که به لحاظ سنی از آنها بزرگترند ، اقتدا می کنند ، مثلا از معلم خود الگو برداری می کنند یا به دنبال پزشک شدن ، مهندس شدن و درکل مناصبی هستند که در پوشش آن به جامعه خود نفع برسانند . اما حقیقت تلخ این است که کودکان سرباز فاقد هرگونه منبع الهام هستند و به همین دلیل خواهان رسیدن به امور مهم نیستند . کودکان بسیار تاثیر پذیر هستند و لذا قرار دادن آنها در معرض تعالیم خاص یا شستشوی مغزی ، پیامدهای فاجعه آمیزی دارد . به عبارت دیگر ، کودکان در موضعی نیستند که بتوانند یک مبارزه صحیح را از مبارزه ای که منجر به نابودی خود آنان می شود ، تشخیص دهند . البته باید یادآوری کرد که آنچه کودکان را آسیب پذیرتر می کند و سبب می شود هرچه سریعتر جذب ارتش ها و گروههای شبه نظامی شوند ، جنگ های خانمانسوزی است که منجر به کشته شدن والدین آنان می شود .

مسئولیت دولت ها و شورشیان

دولت ها و گروههای شورشی ، هر دو در استفاده از کودک سربازان مسئولند . غالبا هم سرباز گیری از میان کودکان ، با اعمال زور و یا اغفال و فریب آنها صورت می گیرد که بیشتر در جوامع فاقد ثبات اتفاق می افتد ; جوامعی که تاریخچه ای طولانی از جنگ های داخلی در آنها وجود داشته باشد . زمانی که خانواده ها و جوامع به دلیل درگیری و جنگ از هم پاشیده می شوند ، برای بسیاری از کودکان بهترین انتخاب ، پیوستن به یکی از گروههای درگیر جنگ است . جای تعجب نیست که کودکان به گروههای مسلح ملحق می شوند ، زیرا آنها یک حس امنیت کاذب به دست می آورند و تصور می کنند که همراهی با گروههای مسلح به منزله مراقبت این گروه از آنهاست که شاید در برخی مواقع ، تامین کننده سرپناهی هم برای آنان باشد و گاهی محیطی به وجود آورد که کودکان بتوانند به کودکان دیگر نزدیک شوند و با آنان ارتباط و تعاملی بیابند ، بازی کنند و در تجربیات واحدی با یکدیگر سهیم شوند ; هرچند که پیامد مفیدی برای آنها نداشته باشد . از آنجا که کودکان ضربه پذیری بیشتری دارند و میتوان به راحتی آنها را مرعوب کرد ، معمولا سربازان مطیعی از آب در می آیند و برای همین ، بسیاری از گروههای مسلح تمایل به استفاده از آنها دارند ، اما حقیقت این ااست که استفاده از سلاح و فقدان تجربه کافی ، آنها را در مسیر پرمخاطره ای وارد می کند . کودکان سرباز با خطرات زیادی مواجه می شوند و چون بر خلاف بزرگسالان ، آن طور که باید ترس رانمی شناسند و آن را تجربه نکرده اند ، می توانند بساری از کارها را به راحتی انجام دهند . آنها قادر نیستند عواقب کارهای خودرا بسنجند و به همین دلیل ، خود را شکست ناپذیر تلقی می کنند . این کودکان گاهی هم به الکل و مواد مخدر دسترسی پیدا می کنند و به عبارت دیگر ، به هر چه از آنها خواسته شود تن می دهند .

بازگشت به زندگی

بسیاری از گروههای امداد رسان بین المللی و سازمان های حقوق بشری برای بازگرداندن کودک سربازان به زندگی عادی پیشقدم شده اند ، اما روند این کار با چالش های زیادی همراه است . در بسیاری موارد ، این کودکان از داشتن پدر و مادر محرومند و خانه و کاشانه ای ندارند. بنابراین ارتشی را که در آن قرار دارند به منزله خانه خود می دانند و به همین دلیل اگر به زندگی عادی نیز بازگردانده شوند ، باز ممکن است در اختیار گروههای مسلح قرار گیرند . بسیاری معتقدند که تحصیلات ، به خصوص تحصیلات ابندایی ، برای کودکان سرباز بسیار حیاتی است و دور افتادن آنها از روند تحصیلات ، بزرگترین مشکل در این چارچوب به شمار می رود و سبب می شود که آنها بدون هیچ گونه اندیشه ای ، جذب گروههای مسلح شوند . بعضی کودک سربازان نمی خواهند ازاین نظریه که " خشونت راه قانونی رسیدن به هدف است " صرفنظر کنند . این امر به ویژه در کشورهایی تحقق می یابد که پس از پایان جنگ و درگیری ، فقر و بی عدالتی در آنها همچنان پابرجا باقی می ماند . تاثیر منفی جنگ بر نوجوانان و جوانان پدیده ای نیست که تنها مختص به کشورهای فقیر باشد . آمریکا نیز چنین تجربه هایی داشته است ، از جمله بسیاری از نوجوانان و جوانان آمریکایی که در جنگ ویتنام شرکت داشتند ، پس از بازگشت به وطن ،جایی بهتر از گوشه پیاده روها برای خوابیدن پیدا نکردند .

منبع : سایت ایلاف

نوشته شده توسط مریم در دوشنبه هشتم تیر 1388 ساعت 0:3 موضوع | لینک ثابت